De diefstal die de Mona Lisa beroemd maakte
Op 21 augustus 1911 verdween de Mona Lisa uit het Louvre. Ruim twee jaar lang trok de beroemdste lege plek van Parijs menigten, en het schilderij keerde terug als wereldwijd icoon.
Vóór 1911 werd de Mona Lisa bewonderd door kunstenaars en kenners, maar het was één schilderij tussen vele in het Louvre. De diefstal door een voormalige museummedewerker en de twee jaar aan krantenkoppen die volgden, veranderden dat.
Het schilderij vóór de diefstal
Leonardo da Vinci’s portret van Lisa Gherardini, echtgenote van de Florentijnse koopman Francesco del Giocondo, wordt gedateerd rond 1503–1519. Het is geschilderd in olieverf op een paneel van populierenhout van 79 × 53 cm.1 De Franse koning Frans I kocht het in 1518 en het maakt sindsdien deel uit van de Franse collecties.1
Maandagochtend 21 augustus 1911
De dief ging op de avond van zondag 20 augustus het Louvre binnen en verborg zich de nacht door in een opslagruimte. Kort na zeven uur de volgende ochtend, gekleed in een witte werkjas zoals het museumpersoneel, nam hij het schilderij van de muur van de Salon Carré en droeg het naar een diensttrap.2 Daar haalde hij het paneel uit de beschermende glazen vitrine. Een afgesloten deur hield hem tegen, tot een loodgieter hem voor een collega aanzag en hem naar buiten liet.2
Meer dan een dag lang merkte niemand het, omdat schilderijen vaak van de muur werden gehaald om gefotografeerd of schoongemaakt te worden. Pas op dinsdag, toen een bezoekende schilder vroeg waar het hing, sloegen de bewakers alarm en vonden ze de lege glazen vitrine in het trappenhuis.2
Twee jaar vol verdachten en krantenkoppen
In september 1911 werd de dichter Guillaume Apollinaire gearresteerd in verband met de diefstal van beeldjes uit het Louvre, en zijn vriend Pablo Picasso werd verhoord. Beiden werden vrijgesproken van verdenking.2 Toen het museum weer openging, kwamen menigten naar de lege plek aan de muur kijken.2
Vincenzo Peruggia en de koffer in Florence
De dief was Vincenzo Peruggia, een Italiaan die in het Louvre had gewerkt en had meegeholpen de glazen vitrine van het schilderij te maken. De politie had hem verhoord, maar verdacht hem niet.2 Eind 1913 schreef hij aan de Florentijnse kunsthandelaar Alfredo Geri en bood aan het schilderij naar Italië terug te brengen. Geri en Giovanni Poggi, directeur van de Uffizi, onderzochten het in Peruggia’s hotelkamer, bevestigden dat het echt was en waarschuwden de politie. Hij werd op 11 december 1913 gearresteerd.2
Peruggia werd veroordeeld tot een jaar en vijftien dagen gevangenis en zat ongeveer zeven maanden uit.2 Het schilderij keerde in januari 1914 terug naar het Louvre.2
De waarde van afwezigheid
Volgens hetzelfde verslag kwamen er in de eerste twee dagen na de terugkeer minstens 120.000 mensen naar het schilderij kijken, en het verscheen al snel in spotprenten, reclames en parodieën.2
Onze video vertelt het verhaal van de lege muur, Lisa Gherardini en de diefstal.
Bronnen
- 1Portrait of Lisa Gherardini, wife of Francesco del Giocondo, known as the Mona Lisa. Musée du Louvre, Paris
- 2The Heist That Made the Mona Lisa Famous. Evan Andrews, HISTORY, 2016
Ook beschikbaar in Deutsch, English, Español, Türkçe, العربية, Български, বাংলা, Čeština, Dansk, Ελληνικά, فارسی, Suomi, Français, עברית, हिन्दी, Magyar, Bahasa Indonesia, Íslenska, Italiano, 日本語, 한국어, Bahasa Melayu, Norsk bokmål, Polski, Português, Română, Русский, Slovenčina, Svenska, ไทย, Українська, اردو, Tiếng Việt, 简体中文, 繁體中文
