การโจรกรรมที่ทำให้โมนาลิซาโด่งดัง

ภาพวาดก่อนถูกขโมย

ภาพเหมือนของลิซา เกราร์ดีนี ภรรยาของพ่อค้าชาวฟลอเรนซ์ ฟรานเชสโก เดล โจกอนโด ผลงานของเลโอนาร์โด ดา วินชี กำหนดอายุราว ค.ศ. 1503–1519 วาดด้วยสีน้ำมันบนแผงไม้ป็อปลาร์ขนาด 79 × 53 ซม.¹ พระเจ้าฟรองซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศสทรงซื้อไว้ในปี 1518 และภาพนี้อยู่ในคอลเลกชันของฝรั่งเศสมาตั้งแต่นั้น¹

เช้าวันจันทร์ที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1911

ขโมยเข้าไปในลูฟวร์ในเย็นวันอาทิตย์ที่ 20 สิงหาคม และซ่อนตัวอยู่ในห้องเก็บของตลอดคืน หลังเจ็ดโมงเช้าของวันรุ่งขึ้นไม่นาน เขาสวมเสื้อคลุมทำงานสีขาวเหมือนเจ้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์ ยกภาพลงจากผนังในซาลง การ์เร (Salon Carré) แล้วนำไปที่บันไดบริการ² ที่นั่นเขาถอดแผงไม้ออกจากกล่องกระจกป้องกัน ประตูที่ล็อกขวางเขาไว้ จนกระทั่งช่างประปาคนหนึ่งซึ่งเข้าใจว่าเขาเป็นเพื่อนร่วมงาน ปล่อยให้เขาออกไป²

นานกว่าหนึ่งวันไม่มีใครสังเกตเห็น เพราะภาพมักถูกนำลงจากผนังเพื่อถ่ายภาพหรือทำความสะอาด จนถึงวันอังคาร เมื่อจิตรกรผู้มาเยี่ยมชมถามว่าภาพอยู่ที่ไหน ยามจึงส่งสัญญาณเตือนภัยและพบกล่องกระจกที่ว่างเปล่าในช่องบันได²

สองปีแห่งผู้ต้องสงสัยและพาดหัวข่าว

ในเดือนกันยายน 1911 กวี กีโยม อาโปลลิแนร์ ถูกจับกุมเพราะการขโมยรูปปั้นขนาดเล็กจากลูฟวร์ และปาโบล ปีกัสโซ เพื่อนของเขาถูกสอบปากคำ ทั้งสองคนพ้นข้อสงสัย² เมื่อพิพิธภัณฑ์เปิดอีกครั้ง ผู้คนต่างมาชมที่ว่างบนผนัง²

วินเชนโซ เปรุจจาและหีบในฟลอเรนซ์

ขโมยคือวินเชนโซ เปรุจจา ชาวอิตาลีที่เคยทำงานที่ลูฟวร์และช่วยสร้างกล่องกระจกของภาพนี้ ตำรวจเคยสอบปากคำเขาแต่ไม่ได้สงสัยเขา² ปลายปี 1913 เขาเขียนถึงอัลเฟรโด เจรี พ่อค้างานศิลปะชาวฟลอเรนซ์ เสนอจะนำภาพกลับอิตาลี เจรีและจิโอวันนี ปอจจี ผู้อำนวยการหอศิลป์อุฟฟิซี ตรวจภาพในห้องพักโรงแรมของเปรุจจา ยืนยันว่าเป็นของแท้ และแจ้งตำรวจ เขาถูกจับเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 1913²

เปรุจจาถูกพิพากษาจำคุกหนึ่งปีกับสิบห้าวัน และรับโทษราวเจ็ดเดือน² ภาพกลับสู่ลูฟวร์ในเดือนมกราคม 1914²

คุณค่าของการหายไป

ตามบันทึกเดียวกัน มีผู้คนอย่างน้อย 120,000 คนมาชมภาพในสองวันแรกหลังกลับมา และไม่นานภาพก็ปรากฏในการ์ตูน โฆษณา และงานล้อเลียน²

เล่นวิดีโอ: การโจรกรรมที่ทำให้โมนาลิซาโด่งดังเมื่อเล่นวิดีโอ ระบบจะโหลดจาก YouTube

วิดีโอของเราเล่าเรื่องผนังที่ว่างเปล่า ลิซา เกราร์ดีนี และการโจรกรรม