Historie, symbole i dzieje stojące za wielką sztuką
Obraz nie jest odtwarzany
Il Cenacolo
Dostępne także w językach العربية, Български, বাংলা, Čeština, Dansk, Deutsch, Ελληνικά, English, Español, فارسی, Suomi, Français, עברית, हिन्दी, Magyar, Bahasa Indonesia, Íslenska, Italiano, 日本語, 한국어, Bahasa Melayu, Norsk bokmål, Nederlands, Português, Română, Русский, Slovenčina, Svenska, ไทย, Türkçe, Українська, اردو, Tiếng Việt, 简体中文, 繁體中文
Malowidło ścienne Leonarda da Vinci w refektarzu Santa Maria delle Grazie w Mediolanie przedstawia chwilę, w której Jezus zapowiada, że jeden z apostołów go zdradzi. Namalowane na suchej ścianie w latach 1495–1498, jest jednym z najbardziej wpływowych i zarazem najdelikatniejszych obrazów sztuki zachodniej.
Leonardo namalował dzieło dla klasztoru dominikanów Santa Maria delle Grazie w Mediolanie na zamówienie władcy miasta, Ludovica Sforzy.1 Muzeum datuje je na lata 1495–1498.2
Zamiast prawdziwego fresku Leonardo malował na suchej ścianie, aby pracować powoli i poprawiać.2 Farba zaczęła się łuszczyć po kilku latach, a późniejsze zniszczenia, w tym drzwi wybite w 1652 roku i bombardowanie w 1943 roku, zagroziły przetrwaniu dzieła.1 Konserwacja zakończona w 1999 roku trwała około dwudziestu lat.2 Od 1980 roku dzieło należy do obiektu światowego dziedzictwa UNESCO.2
Leonardo skupia się na reakcjach apostołów na słowa Jezusa i układa ich w grupy po trzech wokół spokojnej postaci centralnej.1 Architektura zbiega się na głowie Jezusa, a okno za nim zastępuje aureolę.3
Judasz nie siedzi osobno, lecz wśród apostołów; ściska sakiewkę i sięga do tego samego naczynia co Jezus, co wskazuje na zdrajcę.1
3 min czytania
Malowidło ścienne Leonarda w Mediolanie to jeden z najczęściej reprodukowanych obrazów na świecie. Tych siedem szczegółów, częściowo udokumentowanych, częściowo spornych, pokazuje, ile wciąż ukrywa na oczach wszystkich.
