Meisje met de parel: wat de wetenschap onthulde over Vermeers meisje

Geen portret

Johannes Vermeer schilderde het werk rond 1665 in olieverf op doek, op het kleine formaat van 44,5 × 39 cm, en signeerde het IVMeer; het hangt in het Mauritshuis in Den Haag.¹ Het is een tronie, een Nederlands begrip voor de studie van een type of karakter: een jonge vrouw in exotische kleding en geen portret van een bekend persoon.¹

Wat het onderzoek van 2018 vond

In 2018 onderzocht het Mauritshuis het schilderij in het project Girl in the Spotlight, onder leiding van restaurator Abbie Vandivere.² De scans toonden dat Vermeer wimpers schilderde, die met het blote oog niet meer te zien zijn, en dat de donkere achtergrond oorspronkelijk een groen gordijn was.²

Een parel zonder haakje

De oorbel heeft geen contour en geen haakje om hem aan het oor te hangen. Vermeer suggereerde hem met een paar toetsen lichte verf.²

Kostbare pigmenten

Het onderzoek spoorde ook Vermeers materialen op: loodwit uit het Engelse Peak District, ultramarijn gemaakt van lapis lazuli uit het huidige Afghanistan en rood gemaakt van cochenilleluizen.²

De roman, de film en de mythe

Tracy Chevaliers roman uit 1999 maakte van het meisje een dienstmeid genaamd Griet, en de verfilming uit 2003 maakte dat verhaal beroemd.¹

Video afspelen: Meisje met de parel uitgelegdBij het afspelen wordt de video vanaf YouTube geladen.

Onze video vertelt hetzelfde verhaal in het Engels.