کاراواجو «شام در عموآس» را دو بار کشید: چه چیزی تغییر کرد

روایت

بنا بر انجیل لوقا، پس از مصلوب‌شدن، دو شاگرد در راه عموآس با غریبه‌ای روبه‌رو می‌شوند و تنها هنگامی او را مسیحِ برخاسته از مرگ می‌شناسند که سر سفره نان را برکت می‌دهد. هر دو تابلو همین لحظهٔ شناخته‌شدن را نشان می‌دهند.¹

لندن، ۱۶۰۱: نمایشی‌گری

نسخهٔ نخست در ۱۶۰۱ برای اشراف‌زادهٔ رومی چیریاکو ماتئی کشیده شد. ابعاد آن ۱۴۱ × ۱۹۶٫۲ سانتی‌متر است و جرج ورنون آن را در ۱۸۳۹ به نشنال گالری اهدا کرد.¹

مسیح جوان و بی‌ریش است. شاگردان با حرکات گسترده واکنش نشان می‌دهند، سبد میوه‌ای بر لبهٔ میز تلوتلو می‌خورد، مهمانخانه‌دار بی‌آنکه چیزی بفهمد نگاه می‌کند و نور پشت سر مسیح مانند هالهٔ وارونه می‌تابد.¹

میلان، ۱۶۰۵–۱۶۰۶: سکون

نسخهٔ دوم به ۱۶۰۵–۱۶۰۶ تاریخ‌گذاری می‌شود و ابعاد آن ۱۴۱ × ۱۷۵ سانتی‌متر است. احتمالاً در املاک خانوادهٔ کولونا در پالیانو کشیده شد، پس از آنکه کاراواجو به‌خاطر کشتن راننوچو توماسونی از رم گریخت. «دوستان برا» (Amici di Brera) آن را در ۱۹۳۹ برای پیناکوتکا خریدند.²

در مقایسه با تابلوی لندن، این نسخه صمیمی‌تر و ساده‌تر است: حرکات مهارشده‌اند، میز تقریباً خالی است و رنگ‌ها تیره‌ترند.²

پخش ویدیو: کاراواجو عیسی را دو بار کشیدبا پخش ویدیو، آن از یوتیوب بارگذاری می‌شود.

ویدیوی ما، به زبان انگلیسی، دو نسخه را کنار هم مقایسه می‌کند.